Een man zonder naam is op de vlucht in Zuid-Afrika. Hij ontmoet een dominee ñ Frans Niemand ñ die hem wil helpen. Deze dominee is op weg naar een township, zijn nieuwe standplaats. In een verlaten groeve vermoordt de man ñ niet helemaal zonder reden ñ de dominee. Hij neemt diens identiteit aan en verbergt het lichaam. Vervolgens rijdt hij met de auto van de dominee naar zijn nieuwe parochie. Van meet af aan is de plaatselijke politie-inspecteur geÔntrigeerd door de nieuwe dominee. De vraag is of de identiteit van de vervanger van Frans Niemand aan het licht zal komen en of het lijk van de echte dominee wordt gevonden.
De groeve is een compact en goed geschreven boek dat tijdloos aandoet. Het verhaal is spannend en schrijver Galgut weet met weinig woorden sfeer en omgeving kleur te geven. De lezer komt weinig te weten over de drijfveren of de motieven van de man die de identiteit van de dominee heeft aangenomen. Dit is echter geen gemis. Het intrigeert juist.
Soms echter - tegen het einde van het boek - volgen gebeurtenissen elkaar iets te snel op. Dit levert spanning en gejaagdheid op maar daarnaast ontstaat de indruk dat de schrijver de regie niet helemaal in handen houdt.
Maar de trefzekerheid, de compactheid en de tijdloosheid van De groeve maken het tot een verhaal dat blijft hangen.
Wil je reageren op deze leestip? Voeg dan vlug je reactie toe.
