Aan de hand van een inwoner van New Orleans, Abdulrahman Zeitoun, schetst Eggers het verloop van de ramp tijdens en na storm Katarina.
Dagen van tevoren zagen de meteorologen de storm aankomen, en waarschuwden dat de inwoners maar beter hun biezen konden pakken.
Niet iedereen kon dat, en er waren ook mensen die verkozen te blijven. Omdat ze dachten dat het wel los zou lopen, en/of hun eigendommen en zakelijke belangen te beschermen.
Zeitoun behoorde tot die laatste categorie: een Syrische immigrant met een succesvol aannemersbedrijf. Zijn vrouw en kinderen vertrekken bijtijds, Zeitoun blijft en is getuige van de natuurramp die als een mokerhamer de stad vernielt.
Terwijl hij druk doende is om zoveel mogelijk mensen te helpen, wordt hij met een aantal andere Amerikanen gevangen gezet op verdenking van plundering. De nachtmerrie die hem daarna treft is nog erger dan Katarina.
Met hetzelfde vuur als in What is the What, waarmee hij de onmenselijke wreedheden van een Soedanese vluchteling opschreef die slachtoffer werd van islamitische milities, stort Eggers zich op deze schandvlek in de recente Amerikaanse geschiedenis.
De gevangenkampen voor ëmogelijkeí plunderaars doen denken aan Guantanamo Bay, en Zeitoun is tijdens zijn detentie afgesneden van de buitenwereld ñ van contact met echtgenote en advocate incluis. Zeitoun wordt als moslim twee maal zo hard getroffen vanwege 9/11.
Gaandeweg begint zich een parallel verhaal af te tekenen dat niet verteld wordt; dat van een overheid die niet voldoende maatregelen trof tegen een post-catastrofale anarchie.
Wil je reageren op deze leestip? Voeg dan vlug je reactie toe.
